Als je ’s avonds over een weg rijdt, denk je er misschien niet over na. Maar achter de verlichting langs de wegen zit veel werk. Charlotte van Luling-Guerand zorgt daar, samen met haar collega's, elke dag voor. Ze is assetbeheerder openbare verlichting bij de provincie Utrecht.
“Mijn functietitel zegt mensen vaak niet zo veel,” vertelt Charlotte lachend. “Als ik zeg dat ik assetbeheerder openbare verlichting ben, kijken mensen me soms een beetje vragend aan. Daarom leg ik het meestal zo uit: ik ben verantwoordelijk voor de verlichting langs de provinciale wegen. Dan snappen mensen meteen wat ik doe.”
Daar waar het kan, laten we het donker om de natuur te beschermen.
Het doel van die verlichting is vooral veiligheid. “We verlichten niet zomaar alles,” legt Charlotte uit. “We plaatsen licht waar dat nodig is. Bijvoorbeeld bij scherpe bochten, bij water langs de weg of bij plekken waar wegen elkaar kruisen. Dat zijn plekken waar extra zicht belangrijk is.”
"Tegelijk geldt ook een ander uitgangspunt: daar waar het kan, laten we het donker." Daarom wordt steeds goed gekeken waar verlichting echt nodig is voor de balans natuur en veiligheid, om de natuur te beschermen.
Elke dag andere vragen
Charlotte’s werk is heel afwisselend. Ze beantwoordt vragen over nieuwe aanbestedingen, nieuwe wegdelen of onderhoudsplannen. Ook werkt ze veel samen met aannemers en collega’s binnen de provincie, zoals de weginspecteurs. “De weginspecteurs zijn mijn ogen en oren op de weg,” zegt Charlotte. “Zien zij iets, zoals een aangereden lichtmast, dan bespreken we samen of dit vaker voorgekomen is op deze locatie en of de mast beter ergens anders kan staan."
Als het nodig is, rijdt ze zelf ook mee om een situatie ter plekke te bekijken. "Dat is veel beter dan achter het bureau zitten.”
Stap voor stap naar LED
Een belangrijk onderdeel van het werk is het verduurzamen van de verlichting. De provincie Utrecht stapt stap voor stap over van traditionele verlichting naar LED. Deze verlichting gebruikt minder energie. Ook wordt er steeds meer gekeken naar circulair werken. “Een paar jaar geleden werd vaak een hele armatuur (lamp, red.) vervangen als er iets kapot was,” vertelt Charlotte. “Nu kijken we eerst of we alleen onderdelen kunnen vervangen. Zo gooien we minder weg.”
Ook de kleur van het licht verandert. Nieuwe verlichting is warmer en heeft een zachtere geel tint. Dat kan weggebruikers opvallen, bijvoorbeeld op de brug van de N225 tussen Elst en Rhenen en langs de Zuilense Ring (N230). Deze lichtkleur is plezieriger voor de mens maar ook voor de natuur.
Slimme ideeën
Naast onderhoud en vervanging, kijkt Charlotte ook naar waar verlichting nog beter en slimmer kan. Zo wordt getest of verlichting samen kan werken met verkeerslichten. Bij een incident kan het licht dan tijdelijk feller branden, zodat hulpdiensten beter kunnen werken tijdens het oplossen van een incident.
En soms komt er ook een andere verantwoordelijkheid bij. Zo komen er binnenkort vijftig bijenhotels aan lichtmasten langs provinciale wegen. “Dat doet nog geen andere provincie,” vertelt Charlotte enthousiast. “De hotels zijn bedoeld voor zwerfbijen. Door ze op te hangen geven we bijen weer een plek om te schuilen. We gaan ook monitoren hoe dat werkt.”
Als inwoners iets zien of een tip hebben, horen we dat graag.
Vragen van inwoners
Soms hebben ook inwoners vragen of ideeën over verlichting langs de weg. Die komen meestal binnen via de weginspecteurs. Als een vraag ingewikkelder is, helpt Charlotte mee om een oplossing te vinden.
“Voor de verlichting langs de weg zorgen we samen,” zegt ze. “Dus als inwoners iets zien of een tip hebben, horen we dat graag.”