Frans Stafleu ziet zijn werk letterlijk voor zich. Als assetbeheerder vaarwegen is hij verantwoordelijk voor het beheer en onderhoud van de vaarwegen in de provincie Utrecht. Vanuit zijn schip controleert hij de Eem en de Oude Rijn. Hij ziet waar het goed gaat en waar het beter kan, en handelt daarnaar. Zo houdt hij de vaarwegen veilig en begaanbaar.
Twee dagen per week is Frans buiten op het water. Samen met zijn collega Huub schouwt hij de Eem en de Oude Rijn. Ze letten op de diepte van de vaargeul, obstakels in het water, de werking van borden en verlichting en de stevigheid van de oevers. Ook houden ze bij hoe lang boten bij aanlegplaatsen liggen. Deze inspecties vormen de basis voor onderhoudsmaatregelen en keuzes in het beheer. Zo blijven de vaarwegen voor de beroepsvaart veilig en krijgt de recreatievaart de ruimte.
“Het mooie aan mijn werk is dat ik mijn vakgebied echt kan bevaren,” zegt Frans. “Je ziet direct wat er speelt en kunt snel ingrijpen als iets niet klopt.”
Het bijzonderste dat we ooit aantroffen? Een gezonken auto!
Van boomstam tot gezonken auto
Op het water gebruiken Frans en Huub verschillende apparatuur: een dieptemeter, een windmeter en een navigatiesysteem om andere schepen in de buurt te zien en een grijpkraan. Obstakels halen ze, als dat kan, zelf uit het water.
Het bijzonderste dat ze ooit aantroffen? “Een gezonken auto,” vertelt Frans. “Een schipper zag op zijn sonar iets onder water liggen dat op een auto leek. Toen wij gingen kijken, zagen we het zelf ook liggen. De kentekenplaten zaten er nog op, dus het was snel duidelijk dat het om een gestolen auto ging. Gelukkig zat er niemand in. Met een hijskraan is de auto uit de Eem getakeld.”
Het merendeel van wat ze uit de rivieren halen is een stuk minder spannend. Het bestaat uit boomstammen, afval en af en toe een dood dier. “Eén keer waren we nog net op tijd bij een schaap dat te water was geraakt. We hebben het terug in de wei gezet en een halfuur later liep het gelukkig weer,” zegt Frans.
Achter het bureau
Als Frans niet op het water is, zorgt hij ervoor dat het onderhoud aan de vaarwegen goed wordt voorbereid en uitgevoerd. Hij maakt de plannen en houdt toezicht op de kosten en de kwaliteit. De provincie Utrecht is als eigenaar verantwoordelijk voor de grotere vaarwegen, zoals het Merwedekanaal, de rivier de Eem, de Oude Rijn west en de Linge. Jaarlijks wordt bijvoorbeeld een deel van de damwanden vervangen en ondieptes gebaggerd. Die zorgen dat de oevers stevig blijven en de vaarwegen breed en diep genoeg zijn voor de beroepsvaart.
“In 2027 worden de laatste houten damwanden in de Eem vervangen voor een stalen constructie die weer tientallen jaren meegaat,” legt Frans uit. Ook baggeren is een terugkerende klus. De Eem wordt eens in de tien jaar volledig gebaggerd om de vaargeul 3,60 meter diep te houden.
Ik krijg bijvoorbeeld vragen of het mogelijk is om een bootje bij de woning aan te leggen.
Vragen en ideeën van inwoners
Inwoners weten Frans regelmatig te vinden voor vragen of ideeën. “Ik krijg bijvoorbeeld vragen of het mogelijk is om een bootje bij de woning aan te leggen. Dat kan, zolang de beroepsvaart er langs kan en geen werkzaamheden aan de oever staan gepland,” zegt Frans. “En ook bij evenementen op het water komen ze altijd even bij ons langs. Als er een roeievenement is, moeten wij dit doorgeven aan de beroepsvaart zodat iedereen veilig is op en om het water.”